“Papa, bakit mo pinapaupahan ang ganoong maruming estudyanteng hindi pa nakakapag-graduate sa isang silid sa ilalim ng lupa? Ayoko talaga na may ganyang tao sa parehong espasyo sa akin!” “Pasensya na, Yura. Dahil inilipat ko ang ama ng batang iyon sa ibang bansa para magtrabaho, kailangan ko siyang alagaan nang kaunti. Magtiis ka muna, okay?” “Yura, hindi mo dapat sabihin ang masama tungkol sa mga tao. Kahit na ganyan ang taong iyon, magtatrabaho siya nang husto para sa kumpanya sa hinaharap.” “Hmm, ganun pala. Hai, Mama!”
