“Guro, kahit isang beses lang, samahan mo ako?” Nang ipagtapat ng estudyante kong si Nagisa ang kanyang damdamin, nilabag ko ang hangganan at niyakap siya. Paano ako pupunta sa paarasan bukas… Paano ko siya pakikitunguhan… Kailangan kong isipin si Nagisa bilang estudyante— Kahit sabihin ko iyon sa sarili ko, hindi ko mapigilan ang aking masamang intensyon sa bawal na batang bunga na naging akin, at paulit-ulit akong gumagawa ng mga aksyon na hindi karapat-dapat sa isang guro. “Guro, samahan mo ako pagkatapos ng klase ngayon.” Sa kanyang dalisay na mga salita, muli… Sana magpatuloy ang panahong ito magpakailanman…