Bata pa lang ako ay humahanga na ako sa tita kong si Kana. Noong nag-asawa siya, kalahati ng nararamdaman ko ay saya at kalahati ay panghihinayang. Pero nang mamatay ang asawa niya sa isang aksidente, gusto kong maging sandigan niya sa kanyang pagdadalamhati, kaya lumipat ako sa malapit na lugar at madalas siyang binibisita. Sinubukan kong tumulong sa pamamagitan ng pagdaan sa bahay niya, pero tila ang chairman ng barangay na si Nakata-san na ang gumagawa ng lahat para sa kanya, kaya wala na akong nagagawa. Sa kabila nito, hindi ako sumuko at patuloy na bumibisita. Isang araw, bigla na lang akong dumaan sa bahay ni Kana nang walang pasabi, at doon ko natuklasan ang lahat...
