Mayroon akong isang taong gustong-gusto ko. Sobrang mahal ko siya, hindi ko na mapigilan. Araw-araw, bawat minuto at bawat segundo, siya lang ang iniisip ko at puno ang utak ko ng tungkol sa kanya. Naging routine ko na ang pulutin ang mga paper cup na ginamit at itinapon niya para gamitin sa sariling sikap. Kapag nakikipag-indirect kiss ako sa kanya, pakiramdam ko ay pumasok siya sa loob ko at iyon ang pinakamasayang pakiramdam. ──Ah, gusto ko siyang solohin. Gusto ko na mapuno rin siya ng pag-iisip tungkol sa akin. Gusto ko na ako lang ang makita niya. Bigyan mo ako ng "pag-asa" at "aliw", sige na? Kung hindi ──baka mawala na ako sa sarili ko.
