Nakatira kami ng apat—ang mga magulang ko, ang lolo ko, at ako—sa ancestral home ng tatay ko. Malala na ang dementia ni lolo; paulit-ulit siyang nagsasalita at kumikilos, at napagkakamalan niyang yumaong lola si mama, kaya hinahawakan niya ang pwet at dede nito, pero malumanay at dedikadong inaalagaan siya ni mama. Isang araw, pag-uwi ko sa bahay, may narinig akong boses mula sa kusina. Nang sumilip ako, tinatawag ni lolo ang pangalan ni lola habang nakikipagtalik kay mama, at hindi ko maalis ang paningin ko sa nakakagulat na eksenang iyon. Mukhang naging mas malapit pa ang relasyon nilang dalawa simula nang araw na iyon.
DAHLIA
