Mahal ko ang aking anak. Sinasabing ang isang anak ay napakahalaga na kahit ilagay mo pa sa iyong mata ay hindi ito masakit, at lubos akong sumasang-ayon dito. Ngunit kasabay ng pagbuhos ko ng pagmamahal, may mga pagkakataon ding nakakaramdam ako ng pagkabahala. Ito ay isang damdaming katulad ng takot na darating ang araw na lalaki ang aking anak at hindi na niya ako tatanggapin bilang kanyang ama. Upang maibsan ang malalim na pagkabahalang ito, kailangan ko ng isang ritwal, at iyon ay ang pagpapainom sa aking minamahal na anak ng aking tamod (ang mismong elemento ng aking pagkatao) araw-araw.
