คืนหนึ่งที่มีงานเลี้ยงสังสรรค์ในบริษัท ผมเมาจนเกินไปจนกลับบ้านคนเดียวไม่ได้…ได้รับการดูแลจากมิยาชิตะที่เข้าทำงานมาได้ 2 ปี ทำให้ศักดิ์ศรีในฐานะรุ่นพี่พังทลาย… ตอนที่กำลังรู้สึกเศร้าในทุกๆ ด้านและก้มหน้าลง “เซนปาย ไม่มีรถไฟเที่ยวสุดท้ายแล้วนะคะ? ดื่มต่อที่บ้านกันไหมคะ?” ถูกนำทางด้วยคำชวนหวานๆ และไปที่บ้านของเธอ ไม่สามารถเข้าไปในบ้านด้วยชุดสูทที่สกปรกได้ เมื่อถอดกางเกงตามที่บอก… พนักงานสาวรุ่นน้องที่มักจะพูดจาเยอะแยะตอนทำงาน พูดด้วยคำหยาบคายกระซิบว่า “ถึงแม้จะเมา ควยก็ยังแข็งแรงดีนะคะ♪” แล้วก็ช่วยตัวเองด้วยมือใส่ผม ผม… ผม…
