หลังจากเข้าเรียนมหาวิทยาลัยก็ขึ้นมาโตเกียวตามความฝัน แม้จะเหงาที่ได้คบกับแฟนที่รักในรูปแบบของการคบหาทางไกล แต่ก็อดทนได้ด้วยการติดต่อกันทุกวัน ท่ามกลางชีวิตที่หมุนวนอย่างรวดเร็วในเมืองใหญ่ ฉันก็ได้เข้าชมรมภาพยนตร์ที่ใฝ่ฝันไว้ คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยที่สนุกกว่านี้ แต่กลับถูกชายที่เป็นหัวหน้าชมรมคนต่อไปในงานเลี้ยงต้อนรับสมาชิกใหม่... ไม่รู้ตัวเลยว่าฉันกลายเป็นภาชนะเนื้อสำหรับผู้ชายในชมรมไปแล้ว…