ฉันรู้สึกสงสารตัวเองที่ทำได้แค่เฝ้ามองบริษัทของสามีล้มละลาย ฉัน...เพื่อปกป้องความสุขกับสามี ฉันรู้ดีว่าการพลิกสถานการณ์จากห่วงโซ่แห่งความหายนะนั้นใกล้เคียงกับปาฏิหาริย์ ฉันจึงได้ทำผิดพลาดบางอย่างเพื่อปกป้องความสุขกับสามี การเป็นทาสที่ถูกมัดเพื่อชดใช้หนี้ โดยมีความคิดว่าถึงจะขายร่างกาย แต่จะไม่ขายจิตใจ แต่ยิ่งถูกมัดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งจมดิ่งลงไปในความลึก...และถูกครอบงำด้วยความสุขที่ไม่รู้จักอย่างความเจ็บปวด...