ถ้าเปิดใจกันตั้งแต่แรกก็คงไม่มีใครต้องเจ็บปวด… ฉัน, ไอคา (พี่สาว), และริสะ (น้องสาว) เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กและอยู่ด้วยกันตลอดสมัยเรียน ฉันชอบไอคา และมั่นใจว่าเธอก็ชอบฉันเหมือนกัน แต่เพราะสนิทกันเกินไปเลยไม่คืบหน้า จนกระทั่งอายุสามสิบกว่าปี ฉันไปเยี่ยมบ้านเช่าที่พวกเธออาศัยอยู่ด้วยกัน ตอนที่กำลังคุยกันสองคน นึกถึงเรื่องสมัยเรียน เธอก็บอกว่า "เพราะยึดติดกับความรุ่งโรจน์ในอดีตเลยหาแฟนไม่ได้นะ อายุขนาดนี้แล้วนะ" ทำไมถึงต้องพูดแบบนั้น… ฉันโมโหและตอบกลับไปว่า "เธอก็ไม่มีแฟนเหมือนกันนี่ไง! ก็เพราะนิสัยแบบนั้นแหละถึงอยู่คนเดียว" ริสะที่สังเกตเห็นว่าเราทะเลาะกันก็ปลอบโยนฉัน และฉันก็ตัดสินใจคบกับริสะ… ด้วยความตั้งใจที่จะแก้แค้นไอคา ทันทีที่เธอรู้ว่าเราคบกัน ไอคาก็เริ่มยั่วยวนฉันด้วยเต้าเปลือย ฉันคิดว่าเต้าของเธอใหญ่ แต่ไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้… หัวนมโผล่ออกมาด้วยซ้ำ "ริสะไม่มีประสบการณ์กับผู้ชาย ฉันไม่อยากให้เธอเจ็บ ฉันจะฝึกให้เธอเองดีกว่าไหม?" ไอคาที่อิจฉาริสะพยายามจะเอาฉันกลับมาให้ได้ แม้ว่าริสะจะอยู่ใกล้ๆ แต่ฉันก็แพ้ต่อการยั่วยวนของไอคาและมีสัมพันธ์กับเธอหลายครั้ง "นายชอบริสะจริงๆ เหรอ?" "...ฉันชอบไอคามาตลอด" ทำไมถึงพูดคำนี้ไม่ได้ตั้งแต่แรก… ฉันบอกความรู้สึกที่แท้จริงกับริสะ "ฉันคิดอย่างนั้นอยู่แล้ว…น่าจะเปิดใจกันตั้งแต่แรก" เธอโกรธและเดินออกไป แต่เธอก็เข้าใจ