วันหนึ่งเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่โรงเรียนอันสงบสุข เมื่อตื่นขึ้นมาโลกก็เงียบสงัด… ภายในโรงเรียนแพร่ระบาดด้วยไวรัส FT ที่ไม่ทราบแหล่งที่มา และทุกคนกลายเป็นซอมบี้ สาวๆ กลายเป็นซอมบี้และเข้ามาใกล้! เด็กหนุ่มอาโอนุมะ (ควยใหญ่) ที่ถูกช่วยโดยเคนโตะ เด็กหนุ่มผู้มีกามารมณ์อันแรงกล้าและไม่ค่อยพูดจา ต้องดิ้นรนอย่างหนักกับซอมบี้ที่เข้ามาใกล้เรื่อยๆ ดูเหมือนว่าซอมบี้จะช้าลงเมื่อได้รับความสุขทางเพศ แต่ทั้งสองคนกลัวการติดไวรัสจึงมีเพศสัมพันธ์โดยใส่ถุงยางอนามัย แต่สุดท้ายถุงยางอนามัยก็หมด… ท่ามกลางสถานการณ์เช่นนั้น เคนโตะก็ละเลยคำห้ามของอาโอนุมะและทำการสอดใส่โดยไม่ใส่ถุงยางอนามัย โทรศัพท์สายภายในดังขึ้นที่ทั้งสองคนที่รอดพ้นจากวิกฤต เป็นอาจารย์ทาคาชิมะ (Dr. ทาคาชิมะ) จากวิชาวิทยาศาสตร์ ต่อไป [บทพูดของผู้กำกับ] ฉันทำผลงานที่ไร้สาระจริงๆ เป็นผลงานที่สร้างขึ้นเพื่อความพึงพอใจส่วนตัว ขอบคุณนักแสดงที่แสดงบทบาทในแผนการไร้สาระเช่นนี้อย่างเต็มที่ ฉันใส่ส่วนผสมที่ชอบต่างๆ เช่น ซอมบี้เกรด B + แอ็กชัน + เกม แม้ว่าเลือดจะเป็นสิ่งต้องห้ามใน AV แต่ก็ไม่สนใจและเต็มไปด้วยเลือด!! ฉันไม่มีความคิดที่จะถ่ายนักแสดงให้ดูน่ารักเลย! ว่าแต่ MVP ของซีซั่นที่ 1 คือคุณโมนะกะ เซ็นโกคุ!!! พลังการแสดงของเธอน่ากลัวมาก!! พูดตามตรง ฉันไม่ได้ให้คำแนะนำการแสดงกับเธอเลย เธอเยี่ยมมาก นอกจากนี้ ในโลกนี้ ทำไม "เด็กหนุ่มผู้มีกามารมณ์อันแรงกล้า" ที่ขายได้ใน UNEXT เมื่อปีที่แล้วถึงได้ปรากฏตัวด้วยนะ เป็นการตั้งค่าเดียวกัน แม้ว่าจะเป็นการตั้งค่าที่ไม่มีใครได้ประโยชน์ แต่ก็เป็นสิ่งที่ฉันยึดมั่น และเป็นการใช้จ่ายเงินของนักแสดงชายเยอิ ทาคาชิมะ อย่างเปล่าประโยชน์ (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นี่เป็นสิ่งที่ถ่ายทำในวันที่ต่างกัน) ขอบคุณมาก และเรื่องราวก็ดำเนินต่อไปสู่ซีซั่นที่ 2 ฉากที่นักแสดงชาย 2 คนใน OP เดินกันนั้นเป็นแบบ Reservoir Dogs! ฉากต่อสู้เลียนแบบ Kill Bill! ฉันบังคับให้ผู้กำกับถ่ายทำฉากที่ไม่จำเป็นสำหรับ AV และเพิ่มความพึงพอใจให้มากขึ้น!! เท่ห์มาก!! ว่าแต่ MVP ของซีซั่นที่ 2 น่าจะเป็นคุณคุรุมิ เรียวคานะนะ เธอเป็นซอมบี้ที่เหมือนตัวร้าย และภาพยนตร์เรื่องนี้มีงบประมาณต่ำมาก เนื่องจากฉันต้องการให้ภาพยนตร์ซอมบี้มีองค์ประกอบเกรด B อยู่บ้าง ฉันจึงทำมันด้วยมือโดยไม่ต้องใช้เงิน!! นั่นแหละคือเหตุผลที่มันดี!! ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากจะให้ UFO บินในฉากสุดท้ายด้วย แต่ดูเหมือนว่ามันจะดูราคาถูกเกินไป ดังนั้นฉันจึงละทิ้งมันไป ในส่วนของฉากสุดท้ายนั้น จบลงในรูปแบบที่สามารถสร้างภาคต่อได้ในกรณีที่ขายได้พอสมควร แม้ว่าฉันไม่คิดว่ามันจะประสบความสำเร็จก็ตาม อย่างไรก็ตาม ฉันมีแนวคิดสำหรับภาคต่ออยู่ในหัวแล้วนะ ถ้าไม่ทำผลงานแบบนี้บ้าง ฉันจะเบื่อหน่ายนะ จำเป็นต้องมีผลงานที่อยู่ในความทรงจำมากกว่าแค่บันทึก เป้าหมายคือการสร้างผลงานที่เหมือนกับ "Kappabane no Densetsu" ของ Senbile เอาล่ะ คราวนี้จะทำอะไรดีนะ YAS
