พ่อแก่ที่ความจำเสื่อมและในที่สุดก็ก่อเหตุอนาจารข้างนอกด้วยซ้ำไป ยูอิคา ลูกสาวที่ใจหายใจคว่ำกับภาพลักษณ์นั้นจึงอาสาดูแลพ่อ แต่พ่อกลับลืมแม้กระทั่งการมีอยู่ของยูอิคา และพยายามจะกอดลูกสาวตามความปรารถนาที่ควบคุมไม่ได้… “ถ้าฉันไม่ยอมรับมัน ใครสักคนจะต้องเจ็บปวดอีก…” แม้จะสับสน แต่ยูอิคาตัดสินใจที่จะยอมรับการกระทำของพ่อ อย่างไรก็ตาม การอุทิศตนในนามของการ “การดูแล” นั้น ในที่สุดก็ปลุกความรู้สึกต้องห้ามที่หลับใหลอยู่ในตัวยูอิคา… #หัวหน้าห้อง P