ในสังคมสมัยใหม่ เรื่องขนบนร่างกายของผู้หญิงมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก โดยเฉพาะขนตรงนั้น――สิ่งที่เคยเป็น "ป่าธรรมชาติ" ที่ขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ ตอนนี้เป็นยุคที่ผู้หญิงจำนวนมากเลือก "ทุ่งหญ้าที่ไม่มีขน" เดินไปตามถนนก็เจอป้ายร้านกำจัดขน เปิดเน็ตก็เจอแต่บทความความงามที่แนะนำให้ผิวเรียบเนียน แน่นอนว่าเข้าใจความต้องการความสะอาดและความเรียบร้อย แต่พอหยุดคิดดูแล้ว ใจที่รักรูปร่างตามธรรมชาติหายไปไหน? เมื่อก่อน ขนตรงนั้นเป็นส่วนหนึ่งของความเป็นตัวตนของแต่ละคน ฟูฟู หยิกๆ ถ่อมตัว――แต่ละแบบก็สร้าง "ระบบนิเวศ" ที่ไม่เหมือนใคร เหมือนกับว่ามีป่าที่แตกต่างกันเท่าจำนวนคน แต่ตอนนี้ความหลากหลายนั้นอยู่ในสถานการณ์ที่ควรเรียกว่า "ขนใกล้สูญพันธุ์" ไม่ใช่ "ชนิดใกล้สูญพันธุ์" ขอภาวนาจากใจจริงว่าอย่าให้มุกตลกนี้กลายเป็นเรื่องจริงเลย
