สามีไม่ค่อยอยู่บ้าน และลูกชายก็ดูถูกฉันเสมอ ฉันที่สูญเสียที่ยืนในครอบครัว ไม่สามารถแสดงความคิดเห็นของตัวเองได้แม้แต่ในสมาคมผู้ปกครองที่ถูกบังคับให้เข้าร่วม และถูกใช้ประโยชน์อย่างง่ายดาย คนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือฉันที่ใช้ชีวิตอยู่ในความทุกข์ทรมานเช่นนั้นคือ คุณครูยนานางิ ผู้ที่คอยดูแลฉันด้วยความจริงใจ ฉันที่ใจเต้นแรงกับเขา ก็รอคอยการประชุมสมาคมผู้ปกครองเดือนละครั้งอย่างใจจดใจจ่อ… เมื่อรู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นว่ากำลังสร้างความสัมพันธ์แบบสองต่อสองขึ้นมาแล้ว แม้จะรู้ว่ามันไม่ดี แต่ฉันก็เหมือนถูกครอบงำด้วยความร้อนที่พลุ่งพล่านจากแกนกลางของร่างกาย และต้องการเขาอย่างสุดจะห้ามใจ…
