ผมอาศัยอยู่ในโตเกียว ขอไม่บอกเขตละกัน... เป็นแค่ชายวัยกลางคนธรรมดาๆ ที่ทำงานในโรงงานแห่งหนึ่งในย่านเมืองเก่าริมแม่น้ำ ทั้งที่ค่าครองชีพสูงขึ้นแต่เงินเดือนกลับไม่ขึ้น แถมงานก็หนักขึ้นเรื่อยๆ ความสุขในชีวิตของผมก็มีแค่เหล้าราคาถูกกับข่าวเบสบอลหลังเลิกงาน และ... การเป็นพวกหื่นกาม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะไปแตะต้องใครนะ แค่ชอบมองผิวเนียนๆ ของเหล่านักเรียนสาวบนรถไฟที่เบียดเสียดในตอนเช้าเท่านั้นเอง ทว่า วันนี้ผมกลับทนไม่ไหว ในเวลาเดิม ขบวนเดิมที่ผมคุ้นเคย มีนักเรียนสาวมัธยมปลายคนหนึ่งที่สูงโดดเด่นจนดูไม่เหมือนคนญี่ปุ่นทั่วไปขึ้นรถมา ถึงเธอจะพยายามใส่กระโปรงความยาวปกติ แต่เพราะขาที่ยาวมากของเธอ มันเลยดูเหมือนจะเห็นอะไรต่อมิอะไรอยู่รอมร่อ อา... ทนไม่ไหวแล้ว ชีวิตเฮงซวยแบบนี้จะเป็นยังไงก็ช่าง จะขยำให้หนำใจเลย! จะขยำให้หนำใจเลย! จะขยำให้หนำใจเลย!! ผมตัดสินใจเสี่ยงทิ้งทุกอย่างแล้วลงมือทำ และแล้ว— ไม่ว่าผมจะขยำก้น จูบแบบใช้ลิ้น หรือเย็ดเธอ จะทายาปลุกเซ็กซ์ หรือยัดรีโมทไวเบรเตอร์เข้าไป เธอก็ไม่เพียงแต่ยอมรับทุกอย่าง แต่เธอกลับเริ่มรักผมมากขึ้นเรื่อยๆ... ผมอยากจะรักกับเด็กสาวที่ยอมรับความหื่นของผมแบบนี้ไปตลอดชีวิต
