【คำให้การของผู้กระทำผิด A เวลาเกิดเหตุ 23:00 น. สถานที่: ภายในบริษัท】 ไม่สิ ผมว่าการที่โคฮินาตะเดินไปเดินมาพร้อมกับห้อยนมโตๆ แบบนั้นมันไม่ดีเลยนะครับ ถ้าไม่อยากถูกจู่โจม ก็ไม่ควรใส่ชุดนิตติ้งรัดรูปขนาดนั้นสิ หน้าอกใหญ่ขนาดนั้น มันกำลังร้องบอกว่า "ทรมานจังเลย ช่วยฉีกชุดออกทีเถอะ" อยู่ชัดๆ (หัวเราะ) เพราะงั้น พอได้อยู่กันสองต่อสอง ผมก็เลยช่วยปลดปล่อยหน้าอกคู่นั้นให้เป็นอิสระอย่างเต็มที่เลยไงครับ (หัวเราะ) ก็แค่นั้นเอง ผมผิดตรงไหนเหรอครับ? 【คำให้การของผู้กระทำผิด B และ C เวลาเกิดเหตุ 02:00 น. สถานที่: บ้านของผู้กระทำผิด】 ในออฟฟิศมีคุณโคฮินาตะที่เปิดหน้าอกโชว์อยู่ครับ เธอร้องไห้บอกว่าถูกจู่โจม แต่ว่านะ การพูดแบบนั้นทั้งที่นมยังโชว์หราอยู่เนี่ย มันใช่เรื่องเหรอครับ? (หัวเราะ) ปกติแล้วมันต้องคิดว่า "อยากให้จู่โจมอีกหรือเปล่านะ" ใช่ไหมล่ะ? จริงไหม? ใช่ๆ เพราะงั้นพวกผมเลยช่วยพาเธอกลับบ้านไปด้วยกันไงครับ แล้วหลังจากนั้นก็จัดหนักกันไม่ยั้งเลย เอ๊ะ จะถามว่าไม่มีความรู้สึกผิดเลยเหรอ? โธ่ จริงๆ แล้วมันเป็นความผิดหรือเปล่าล่ะครับ? (หัวเราะ) คุณโคฮินาตะที่แต่งตัวแบบนั้นแล้วมาขอให้ช่วยเนี่ยแหละ คือผู้กระทำผิดตัวจริงเลยล่ะ (หัวเราะ) 【คำให้การของผู้กระทำผิด D เวลาเกิดเหตุ 04:00 น. สถานที่: บ้านของผู้กระทำผิด】 เรื่องมันต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้วล่ะครับ ตั้งแต่ตอนที่รับคุณโคฮินาตะเข้าทำงานแล้ว เธอพึ่งพาผมมาตลอด และผมก็ทำตัวใจดีเพื่อให้เธอพึ่งพาผมด้วย เธอเป็นคนแรกที่วิ่งมาขอให้ช่วยผมเลยล่ะครับ แต่คุณโคฮินาตะเนี่ย ผมว่ามันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ ที่มาบ้านผมทั้งที่ยังแต่งตัวลามกขนาดนั้น เข้าใจว่าถูกจู่โจมมาแล้ว แต่ก็น่าจะเปลี่ยนชุดก่อนนะ ทั้งที่นมยังโชว์หราอยู่แบบนั้น คงคิดว่า "คราวนี้อยากถูกกอดอย่างอ่อนโยนหรือเปล่านะ?" ใช่ไหมล่ะครับ จะว่าไป ถ้าไม่จู่โจมเธอเนี่ย ผมคงไม่ใช่สุภาพบุรุษเลยล่ะ (หัวเราะ) ดูเหมือนเธอจะเริ่มไวต่อสัมผัสมากขึ้น จนสุดท้ายก็ส่ายนมไปมาด้วยความดีใจ (หัวเราะ) ผมไม่ได้ทำผิดใช่ไหมล่ะครับ ใช่ครับ สรุปคือจบเรื่องได้แล้วมั้ง?
