จะว่าไปมันก็ดูหลงตัวเองนะ แต่ผมใช้ชีวิตมาอย่างถูกต้องเสมอมา ทำงานเป็นพนักงานประจำจนตอนนี้อยู่ในตำแหน่งที่มีรุ่นน้องในดูแลหลายคน แต่งงานมาได้ 2 ปี ชีวิตคู่ก็ราบรื่นดี ถึงเวลาที่ต้องเริ่มคิดเรื่องปั๊มลูกแล้ว ผมใช้ชีวิตอย่างจริงจังโดยไม่เคยคิดจะทรยศหรือทำให้ใครต้องเสียใจ วันนี้ผมต้องนอนห้องเดียวกับลูกน้องอย่างกะทันหัน แต่ผมก็รายงานภรรยาไปแล้ว และตั้งใจว่าจะจบวันแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ลึกๆ ในใจ ผมอาจจะรู้สึกด้อยค่าและไม่พอใจที่ต้องคอยสวมบทบาทเป็นคน 'จริงจัง' อยู่ตลอดเวลา... ผมคิดแบบนั้นตอนที่มองดูไซกะผู้ 'ใสซื่อ' ที่จ้องมองผมด้วยดวงตากลมโตคู่นั้น บางที เวลาที่ผมจะได้ลองทำเรื่อง 'ต้องห้าม' อาจจะมาถึงแล้วก็ได้—
