“โคตะ ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ้ะ มาให้แม่กอดหน่อยเร็ว” โคตะ ลูกชายของฉันยังเด็กและขี้อ้อนมาก แม้สามีที่เข้มงวดจะบอกว่าอย่าตามใจลูกจนเกินไป แต่สำหรับฉัน เขาคือลูกชายคนเดียวที่น่ารัก ฉันจึงมอบความรักให้เขามากกว่าใครและเฝ้าดูการเติบโตของเขาอย่างใกล้ชิด จนกระทั่งวันหนึ่ง โคตะกลับบ้านมาตามปกติแต่กลับบ่นว่าเจ็บช่วงล่าง เมื่อฉันถอดกางเกงของเขาออก ก็พบว่าตรงนั้นของเขามันอึดอัดจนทำให้เจ็บ... ด้วยความสงสารลูกชายที่กำลังทรมาน ฉันจึงช่วยจัดการให้เขาจนกระทั่งหลั่งน้ำกามออกมา และดูเหมือนว่านั่นจะทำให้เขารู้สึกดีมากจนเริ่มเรียกร้องจากฉัน และชีวิตแบบนั้นก็ยังคงดำเนินต่อไปแม้ว่าลูกชายจะเข้าเรียนต่อและต้องไปใช้ชีวิตในหอพักก็ตาม...
