วันนี้ก็ยังคงเก็บตัวอยู่ในห้อง ใช้เวลาทั้งวันไปกับการเหม่อลอยอย่างไร้จุดหมาย ตู้จดหมายที่หน้าประตู เต็มไปด้วยใบปลิวและซองจดหมายจำนวนมากจนล้น บนโต๊ะมีจดหมายทวงหนี้กองเป็นภูเขา ตามห้องและทางเดินเต็มไปด้วยขยะที่ทิ้งไม่หมด เสื้อผ้าที่จำไม่ได้ว่าใส่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ก็วางระเกะระกะไปทั่ว พอออกไปข้างนอก ก็มักจะถูกพนักงานบริษัทที่ดูหมดสภาพ ดวงตาแดงก่ำเหมือนคนบ้างาน จ้องเขม็งและดุด่าว่ากล่าว สาวนีทผู้สิ้นหวังที่ตัดสินใจจำศีลจากสังคม ใช้ชีวิตอย่างเกียจคร้านไปวันๆ “ช่างมันเถอะ ช่วยตัวเองแก้เบื่อดีกว่า” อ๊ะ... อ๊ะ... อ๊า... ในตอนนั้น เธอไม่รู้เลยว่าสภาพของเธอถูกมนุษย์เงินเดือนคนนั้นจ้องมองอยู่ จู่ๆ มนุษย์เงินเดือนคนนั้นก็บุกมาที่บ้านของเธอ เขาดุด่าเรื่องขยะที่ถูกทิ้งไว้ตามทางเดิน และบุกรุกเข้าไปในห้องของเธออย่างรุนแรงโดยไม่ปิดบังความหงุดหงิด เธอถูกกดลงบนเตียง ถูกบีบเค้นหน้าอกอย่างแรง และถูกแหกจิ๋มออกอย่างไม่ปรานีแม้จะพยายามขัดขืน ถูกเลีย ถูกทรมาน และถูกกระแทกสอดใส่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าทั้งจากด้านหน้าและด้านหลัง และมันไม่ได้จบลงแค่การเย็ดแล้วทิ้ง แต่เธอยังถูกข่มขู่ให้ทำสัญญาเป็นที่ระบายกาม... ห้องที่เป็นสถานที่เดียวที่เธอรู้สึกปลอดภัย กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำกามของผู้ชาย และเธอต้องถูกมนุษย์เงินเดือนคนนั้นข่มขืนตามความต้องการที่เอาแต่ใจของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
