แต่งงานมา 20 ปี ในฐานะแม่บ้านที่ใช้ชีวิตอยู่แต่ในบ้าน ฉันถูกสามีและลูกๆ ดูถูกว่าไม่รู้เรื่องรู้ราวโลกภายนอกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แม้แต่ในสมาคมผู้ปกครองและครู (PTA) ที่ฉันยอมเข้าช่วยตามคำขอ ฉันก็ถูกยัดเยียดให้ทำแต่งานจิปาถะ ในขณะที่ฉันกำลังรู้สึกกังวลว่าชีวิตในฐานะมนุษย์คนหนึ่งและในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งจะต้องจบลงแบบนี้ ฉันก็ได้พบกับคุณครูคิตายามะ... ความสัมพันธ์ลับๆ กับเขาทำให้ชีวิตประจำวันที่เคยเป็นสีเทาถูกแต่งแต้มด้วยสีสันแห่งความตื่นเต้น ฉันรู้สึกถึงความสุขและความเสียวซ่านที่มากกว่าความรู้สึกผิดในการทำเรื่องผิดศีลธรรม แม้จะรู้ว่ามันไม่ถูกต้อง แต่ร่างกายของฉันกลับโหยหาเขาอย่างควบคุมไม่ได้... และในวันนี้ ฉันก็ยังคงถูกขัดเกลาความเป็นผู้หญิงให้เปล่งประกายผ่านกิจกรรมของ PTA ต่อไป—
