ปิดเทอมฤดูร้อนสุดท้ายของชั้นปีที่ 3 มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ไม่อิสระและสั้นกว่าที่คิด... วันเวลาที่ต้องวิ่งไล่ตามการเรียนพิเศษช่วงฤดูร้อนและการบ้านที่กองเป็นภูเขา ท่ามกลางสถานการณ์นั้น พวกเราจึงวางแผนจัดค่ายติวหนังสือค้างคืนสองวันหนึ่งคืนโดยอาศัยจังหวะที่พ่อแม่ไม่อยู่บ้าน! สมาชิกที่นัดกันไว้มีผม โทโมโนริ มิกะ และนัตสึ รวมเป็น 4 คน! แต่ทว่า... ด้วยความซุกซนของโชคชะตา ทำให้ผู้ที่มาร่วมงานจริงๆ มีเพียงผมกับนัตสึแค่สองคนเท่านั้น ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับนัตสึนั้นพูดได้ไม่เต็มปากว่าเป็นแค่เพื่อน... มันคือสถานะที่มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน... เป็นความสัมพันธ์ที่คลุมเครือแต่ต่างก็รู้ดีว่ามีใจให้กัน... และมีความร้อนรุ่มบางอย่างที่พิเศษแฝงอยู่... ในขณะที่เรานั่งเรียนหนังสือเคียงข้างกัน... "อยู่กันสองคนแบบนี้ ไม่รังเกียจเหรอ?" "ถ้ารังเกียจ ฉันคงกลับบ้านไปแล้ว" บทสนทนาที่ขาดตอนอย่างไม่เป็นธรรมชาติ... ภายในห้องที่เงียบสงัด สายตาของเราทั้งคู่ประสานกันราวกับถูกดึงดูด... และเมื่อนัตสึหลุดปากเผยความในใจ ระยะห่างระหว่างเราสองคนก็ลดลงในทันที!... จูบที่ไม่ได้ขออนุญาต ทำให้อุณหภูมิร่างกายของกันและกันพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว... เราต่างโหยหากันและกันอย่างรุนแรงแทนคำพูด! ลืมเรื่องเรียนไปจนหมดสิ้นแล้วร่วมรักกันอย่างเร่าร้อน! พวกเราได้ก้าวข้ามเส้นแบ่งคำว่า "เพื่อน" ที่มีมาจนถึงเมื่อวาน... คำสารภาพรักที่แสนเงอะงะที่แลกเปลี่ยนกันขณะจุดดอกไม้ไฟเส้นเล็กๆ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่กินด้วยกัน การโหยหากันและกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนถึงเช้า... และในห้องครัวที่อาบด้วยแสงยามเช้า เราต่างตักตวงและประทับตัวตนของกันและกันอย่างหิวกระหาย! ทั้งที่เมื่อวานจัดหนักไปขนาดนั้นแล้ว... แต่กลับยิ่งอยากทำมากขึ้นไปอีก! โหยหากันและกันอย่างรุนแรงตามประสาวัยรุ่น! ปิดเทอมฤดูร้อนที่เคยน่าอึดอัด กลับกลายเป็นสรวงสวรรค์แห่งอิสระที่มีเพียงเราสองคน! เรื่องราวความรักอีโรติกวัยรุ่นที่ทั้งหวานและอมเปรี้ยว!
