เนื่องจากการแพร่ระบาดของโรคระบาด การออกนอกบ้านที่ไม่จำเป็นจึงถูกจำกัด สภาพแวดล้อมในการใช้ชีวิตของเหล่าเด็กๆ เปลี่ยนไป แม้แต่สถานที่สำหรับเล่นก็ถูกพรากไป โชตะก็เป็นหนึ่งในเหยื่อเหล่านั้น โชตะรู้สึกเหงามาก ฝีเท้าที่เดินไปยังศูนย์ดูแลเด็กหลังเลิกเรียนนั้นหนักอึ้ง และต้องใช้ชีวิตเดินเตาะแตะอย่างโดดเดี่ยวต่อไป ความคับแค้นใจนี้ควรจะระบายใส่ใครดี โลกนี้มันกลายเป็นที่ที่โหดร้ายไปเสียแล้ว แต่คุณครูที่ศูนย์ดูแลเด็กหลังเลิกเรียนนั้นมีหน้าอกที่ใหญ่โตมโหฬารมาก คุณครูใช้หน้าอกใหญ่ๆ และปากที่อบอุ่นนั้นปลอบประโลมโชตะ และเพราะคุณครูใจดี โชตะจึงได้ใจและเริ่มเรียกร้องสิ่งต่างๆ ตามใจชอบอย่างไม่มีเหตุผล แต่ทว่า คุณครูกลับเริ่มรู้สึกดีขึ้นเรื่อยๆ และสัตว์พยากรณ์ตัวนั้นก็จะปรากฏตัวออกมาด้วยนะ