เธออุตส่าห์เดินทางจากฮากาตะขึ้นมาถึงโตเกียวเพื่อพบกับผม เธอสวมแว่นตาและแต่งตัวดูเรียบๆ เป็นผู้หญิงที่เรียกได้ว่า "จืดชืด" แต่ขนาดหน้าอกของเธอนั้นเป็นสิ่งเดียวที่ซ่อนไว้ไม่ได้เลย ผู้หญิงที่ดูจืดชืดแต่กลับแสดงออกอย่างไม่ระวังตัวแบบนี้มักจะร่านเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว และเธอก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ผมคิดว่าเธอเป็นเพชรในตรังที่หาได้ยากจริงๆ คุ้มค่ามากที่ผมไม่ยอมแพ้และพยายามติดต่อเธอจนสำเร็จ
