“ใช่สิ คงเหงามากเลยนะ” เพื่อนลูกชายที่มาเล่นด้วยกันเติบโตมาโดยไม่รู้จักความอบอุ่นของแม่ เพราะพ่อแม่ของเขาหย่ากันตั้งแต่ยังเด็ก Saeko รู้สึกเห็นใจในชะตากรรมของเธอจากใจจริง ดังนั้นจึงรับคำขอให้เธอหนุนตักอย่างเต็มใจ หวังว่ามันจะช่วยปลอบประโลมเธอได้บ้าง คิดอย่างนั้นแล้วก็ลูบหัวให้ แต่เมื่อมองเพื่อนลูกชายที่ซบหน้าลงบนต้นขา ความรู้สึกที่แตกต่างก็เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของ Saeko อยากปลอบโยนเด็กคนนี้ให้มากกว่านี้… Saeko รู้สึกว่าร่างกายของเธอกำลังร้อนขึ้น
Center Village
