“พวกเราทำไมถึงสบตากันตลอดเลยนะ?” ฉันไม่สามารถซ่อนความสับสนได้กับคำพูดที่เธอพูดออกมาอย่างไม่คาดคิดกับแม่บ้านที่อาศัยอยู่ในห้องตรงข้ามที่กำลังออกกำลังกายโดยกระเด้งหน้าอกใหญ่ๆ ทุกครั้งที่สบตากับเธอที่เหงื่อชุ่ม ฉันก็ขยายจินตนาการที่ไม่ควรมี เธอไม่รู้หรือรู้ความต้องการของฉันกันแน่ แต่เธอก็เข้ามาโจมตีฉันด้วยคำพูดที่เก่งกาจ ในช่วงบ่ายที่ไม่มีใครอยู่ ไม่มีทางที่ฉันซึ่งมีประสบการณ์กับผู้หญิงน้อยจะสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ และฉันก็ถูกเธอควบคุมทั้งร่างกายและจิตใจตามที่เธอต้องการ…