Isang taon na ang lumipas mula nang mamatay ang kapatid ko. Hindi ko mapapatawad ang taong iyon na hindi tumulong sa akin sa oras ng pangangailangan. Nagpasya ako sa aking puso na gagawin ko ang pinakakasuklam-suklam na bagay sa kanya balang araw. Dumating na ang oras. Ginahasa ko ang asawa ng taong iyon, si Ayaka-san. Ang asawa na katatapos lang ng unang anibersaryo ng kamatayan, sa harap ng altar ng taong iyon, ito ang pinakamagandang entablado.