Kapag bumagsak ka na, mahirap nang magsimula muli sa buhay. Ganun ang bansang Hapon. Hindi sila nagbibigay ng pangalawang pagkakataon sa mga taong nagkamali. Nakakainis lang makita ang mga taong mukhang masaya na naglalakad sa kalye. Gusto kong maging miserable silang lahat! At pagkatapos ay nagtatago sa sarili kong bansa na puno ng basura. Isang araw, may isang babaeng estudyante sa kolehiyo na lumipat sa katabi kong kwarto. Nagreklamo siya na dapat kong linisin ang basura dahil mabaho ito. Kung ayaw mo, ikaw na lang ang maglinis. May maliit na bintana na bukas at naririnig ko ang pag-uusap sa telepono. "Ang katabing kwarto pala ay isang bahay na puno ng basura. Ang nakatira doon ay may maduming mukha at mabaho, parang isang nakakadiring matandang lalaki. Sobrang malas ko sa pagpili ng kapitbahay, nakakaiyak." Ha? Sino ang nakakadiring matandang lalaki? Hindi kita palalampasin... Maghihiganti ako!! Nagpanggap akong nagsisi at humingi ng tulong sa paglilinis. Nagtagumpay akong dalhin siya sa loob ng kwarto... Ang natitira na lang ay gawin ito. Hoy, ikaw na babaeng basura! Akala mo ba normal na ang magkaroon ng walang problemang buhay? Mula ngayon, ipapakita ko sa iyo ang kawalan ng pag-asa!!!