“Gusto ko,” “Hindi pwede,” “Gusto ko,” “Gusto ko,” “Gusto ko,” “Hindi pwede,” “Bakit,” “Araw ng babae.”… Dahil sa ganitong kapaligiran simula pa noong bata ako, hindi ko masyadong iniisip na ako ay hindi masaya. Ang pagpapalabas ng semilya ng aking kuya ay naging pang-araw-araw na gawain ko. Hindi ko rin iniisip na ang relasyon ko sa ganoong kuya ay hindi natural, parang wala akong magagawa. Pero kailangan ko nang magdesisyon kung ano ang gagawin ko. Aalis ba ako ng bahay, o mag-aaral sa malapit? Itatapon ko ba ang nakakainis kong kuya, o aalagaan ko pa siya ng kaunti? Iniwan ko ang pag-iisip at ngayon ay sinisipsip ko na naman ang titi ng aking kuya.