“Mahal-mahal kita, Rio-chan.” Noong bata pa ako noong nasa bahay pa ako… ginugulo ako ng mga tiyo ko. Hinahaplos ang katawan ko, nilalapitan, pinapahawak sa mabahong ari, sobrang ayaw ko. Kaya hindi na ako umuwi sa bahay at lumipat sa Tokyo at nagpakasal… Pero lumala ang sakit ng tatay ko. Iyon ang muling humatak sa akin sa mga tiyo ko. Iniisip ko na hindi ako dapat makipagkita sa kanila. Natatakot ako. Sobrang natatakot ako. Kapag nakita ko ang mga tiyo ko… dahil maaalala ko ang maruming kasiyahan ng mga pangit na araw na iyon…