Pagkatapos magtrabaho sa isang black company, bumagsak ang aking mental health at bumalik sa bahay ng aking mga magulang pagkatapos ng ilang taon. Hindi tulad ng abalang lungsod na puno ng pagkabalisa, ang tahimik na kapaligiran ng kanayunan ay nakakagaan ng loob... Bigla akong tinawag ng isang babae. Isang pakiramdam na parang nakapag-time travel, nang tingnan ko kung sino ito, si Mahiro-chan pala, aking kaibigan noong bata! Si Mahiro-chan talaga ito... Hindi nagbago ang kanyang hitsura mula noon. Parang mas matanda siya sa akin ng halos 10 taon... Tila bumalik din si Mahiro-chan sa kanayunan pagkatapos magpakasal ilang taon na ang nakalipas. Nang mapansin ko, mas matangkad na ako kaysa sa kanya, ngunit ang relasyon namin ay nanatiling pareho, tinuturing pa rin niya ako bilang isang bata...