Dahil sa nasirang tubo ng tubig, pansamantalang tumira sa amin ang tita kong si Maki-san. Ako na isang hikikomori at hindi halos lumalabas ng kwarto ay unti-unting naantig ang puso sa kanyang pag-aalaga na hindi nagbago mula noon. Ngunit hindi sapat ang damdamin lang para mapunan ang mahabang panahon ng aking pag-iisa, kaya sinabi ni Maki-san sa akin na nasasaktan, "Gusto mo ng kumpiyansa sa sarili, 'di ba...?" at hinalikan ako. Sa gabay ni Maki-san, naging baliw ako sa sobrang sarap at nilamon ang lahat ng kalisayahang iyon...
