Ang tatay ko ay presidente ng kumpanya, ang nanay ko ay isang sikat na researcher sa larangan ng kagandahan. Isang buhay na walang anumang kakulangan, isang paaralan na kaakibat ng unibersidad. Pero dahil ako ang gumawa ng problema, napilitan akong lumipat sa isang paaralan sa parehong grupo hanggang sa humupa ang tsismis. Ayaw ng tatay at nanay ko ng masamang tsismis. Ayaw nila ng anak na gumagawa ng problema. Kaya ako na lang, sa isang malayo na lugar. Sana masira na lang ang buong mundo na ito. Nakakabagot, nakakabagot, nakakabagot! Noong mga panahong iyon, inamin sa akin ng president ng student council na si Sakuragi-kun ang kanyang nararamdaman.