หลังจากที่ทาเคชิคุง น้องชายของสามีของฉันย้ายออกจากบ้านเกิดและมาอาศัยที่บ้านเราซึ่งอยู่ใกล้โรงเรียนเพื่อไปเรียนที่โรงเรียนที่อยู่ไกลออกไป วันหนึ่ง ฉันได้เห็นเหตุการณ์ที่ทาเคชิคุงถูกเพื่อนร่วมชั้นที่เป็นอันธพาลรังแกอย่างรุนแรง แม้จะหวาดกลัว แต่ฉันก็กล้าที่จะเผชิญหน้าและสามารถทำให้พวกเขาถูกพักการเรียนได้ แต่กลับกลายเป็นว่าฉันกลายเป็นเป้าหมายของการรังแกครั้งต่อไป ไม่ว่าจะขอโทษกี่ครั้งก็ไม่ได้รับการให้อภัย และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ชีวิตที่ถูกข่มเหงอย่างต่อเนื่องก็เริ่มต้นขึ้น…