ชีวิตที่วุ่นวายกับการทำงานในบริษัทดำ... สิ่งเดียวที่ช่วยเยียวยาคือการสนทนาทุกเช้ากับเมอาลี ภรรยาของบ้านข้างๆ วันหนึ่งที่ฉันเหนื่อยล้าจนแม้แต่การเยียวยาแบบนั้นก็ไม่ได้ผล ฉันทำกุญแจบ้านหล่น เมอาลีที่เห็นฉันร้อนรน จึงบอกว่าสามีของเธอออกไปทำงานต่างจังหวัด เลยให้ฉันเข้าไปในบ้านได้ชั่วคราว ฉันที่ใจอ่อนเพราะความใจดีของเมอาลี ก็เผลอพูดออกมาว่าอยากกลับไปเป็นเด็กทารก เมอาลีโอบกอดฉันอย่างอ่อนโยน และพูดว่า "คิดว่าฉันเป็นแม่เหรอ?" แล้วก็เริ่มซบซบ...
