รู้สึกเหมือนล่องลอยไปไหนสักแห่งที่ได้ใช้เวลาร่วมกับคุณซาดะ ผู้จัดการที่เก่งกาจและพึ่งพาได้ในการดื่มกินของแผนก… ไม่รู้ตัวเลยว่าพลาดรถไฟเที่ยวสุดท้าย และเพราะเห็นฉันที่กำลังเดือดร้อน คุณซาดะจึงบอกว่าจะให้ฉันค้างคืนที่บ้านของเธอ… แต่พอมาถึงบ้าน เธอก็ขึ้นมาทับฉันด้วยสีหน้าที่ไม่เคยเห็นที่ทำงาน！？ ในขณะที่เข้าใจโดยสัญชาตญาณว่าไม่สามารถขัดขืนความสัมพันธ์แบบบนล่างตามปกติได้ แต่ฉันก็ยังคงคาดหวังว่าจะถูกคุณซาดะเล่นด้วยอยู่ดี และสุดสัปดาห์แห่งการรีดน้ำที่ไม่จบสิ้นก็เริ่มต้นขึ้น…
