ถึงแม้จะถูกพ่อตาที่เกลียดขี้ไก่ขี้แมวข่มขืนอย่างบังคับ…แต่กลับรู้สึกว่ามันน่าอับอายด้วยซ้ำ… คู่สมรสใหม่ของพ่อแม่เป็นชายวัยกลางคนโรคจิตที่ชอบนักเรียนหญิง พ่อตาที่กระหายในชุดนักเรียนของฉันข่มขืนฉันด้วยกำลังที่ทางเข้าบ้าน ในทางเดิน ในห้องน้ำ… ข่มขืนฉันอย่างต่อเนื่องทุกวันโดยหลบสายตาแม่ “ไม่อยากทำลายความสุขของแม่ ถ้าฉันอดทน…” ถึงแม้จะพึมพำในใจแบบนั้น แต่ร่างกายก็ตอบสนองทุกครั้งที่ถูกข่มขืน ความขัดแย้งที่น่ารังเกียจที่สุด ฉันกำลังถูกรับการปฏิบัติอย่างน่าอับอายที่สุดในฐานะผู้หญิง…