“ถ้าอยากให้ช่วยก็แค่เรียกสิ!…ถ้าเรียกได้นะ” ยูระ พนักงานออฟฟิศ ไม่ถนัดการสนทนามาตั้งแต่เด็ก ไม่ค่อยพูดในสิ่งที่อยากจะพูด และเพราะอย่างนั้นเลยโดนเพื่อนร่วมงานโยนงานให้ตลอด… หัวหน้าแผนกที่สังเกตเห็นเธอคนนั้น ก็เล่นตลกทางเพศในบริษัทที่กล้าหาญ โดยตั้งใจทิ้งทางหนีไว้ให้เธอ “มันผิดที่เธอที่ไม่สามารถพูดว่าไม่ชอบได้” การเล่นตลกทางเพศที่แอบแฝง เหมือนกับว่ากำลังพูดกับเธอแบบนั้นเอง รุกรานเข้ามาอย่างน่าเกลียดไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ในระหว่างการประชุม ที่ปลายสายโทรศัพท์ ในห้องเก็บของที่มีเพื่อนร่วมงานอยู่ ฯลฯ “ใครก็ได้…ช่วยด้วย…” แม้แต่คำพูดนั้นก็พูดไม่ออก วันนี้ ฉันก็จะถูกข่มขืนโดยคนนั้นอีกแล้ว
