แค่เป็นเพื่อนสมัยเด็กก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำอะไรก็ได้ อยู่ด้วยกันมานานๆ อะไรๆ ก็กลายเป็นเรื่องปกติไปหมด คงจะคิดว่าตัวเองเข้าใจทุกอย่างสินะ มิซามิเป็นคนเอาใจใส่…ถ้าพูดแบบนั้นฟังดูดี แต่จริงๆ แล้วเธอขี้กังวล ขี้บ่น และชอบเรียกร้องความสนใจ เธอมีนิสัยมองฉันต่ำมาตั้งแต่ไหนแต่ไหนแล้ว เดินเข้ามาในใจฉันอย่างสบายใจด้วยสายตาที่เหนือกว่า หลังจากเป็นพยาบาลเด็ก เธอก็ยิ่งมองฉันเป็นเด็กมากขึ้น "ไม่มีความสามารถในการวางแผน" "อ่านสถานการณ์ไม่ออก" "ไม่เข้าใจใจผู้หญิง" "ทำไมถึงทำอะไรแบบนี้ไม่ได้?" "เป็นเด็กจริงๆ ไม่มีการเติบโตเลย" "ถ้าไม่มีฉันก็ทำอะไรไม่ได้เลยใช่ไหม" จริงๆ แล้วก็มีส่วนที่ตรงกับที่เธอพูดนะ แต่ฉันก็มีสิ่งที่ไม่อยากให้พูดเหมือนกัน และก็มีสิ่งที่ไม่อยากให้เธอพูดด้วย ถ้าขัดขืนก็จะโดนตอบโต้อย่างรุนแรง น่าหงุดหงิด มิซามิที่เมาเละเทะในห้องของฉัน ตอนหลับน่ารัก ถ้าเธอเงียบๆ ก็จะน่ารักนะ ลองแกล้งเธอหน่อยดีกว่า… พอถอดผ้าห่มออกก็เห็นแค่ใส่กางเกงชั้นใน… พอสัมผัสผิวก็ลื่นๆ ดี สบายตัวดี… เลยเผลอไปสัมผัสบริเวณขาหนีบ มิซามิตื่นขึ้นมาในจังหวะที่ไม่ดี "เธอกำลังโกหกใช่ไหม? ทั้งๆ ที่ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว อย่ามาแตะต้องฉันแบบครึ่งๆ กลางๆ นะ" หา? ฉันก็เป็นผู้ชายนะ อย่าดูถูกกันเกินไป ฉันที่โมโหจึงตัดสินใจที่จะทำให้มิซามิหลั่งน้ำอย่างหมดจด