สาวน้อยในชุดนักเรียนที่ตกเป็นเหยื่อของการลวนลาม... สำหรับเด็กสาววัยรุ่นแล้ว การถูกคนรอบข้างตราหน้าว่าเป็น "เด็กที่โดนลวนลาม" และถูกจ้องมองด้วยสายตาที่น่าอับอายนั้นเป็นเรื่องที่ทรมานยิ่งนัก เธอจึงพยายามกลั้นเสียงอย่างสุดชีวิตเพื่ออดทนต่อการเล่นที่น่าอับอาย แต่ร่างกายที่ซื่อสัตย์กลับปล่อยน้ำรักไหลเยิ้มออกมาไม่หยุด... ไม่ว่าจะเป็นบนรถไฟที่เบียดเสียด ห้องสมุด หรือห้องเรียนหลังเลิกเรียน... การข่มขืนแบบเงียบเชียบที่ทวีความรุนแรงขึ้นในสถานการณ์ที่ถ้าส่งเสียงออกมาจะถูกจับได้ทันที ทั้งเจ็บใจ ทั้งทรมาน และอยากให้ใครสักคนช่วย... แต่ในทางตรงกันข้ามกับจิตวิญญาณที่ร่ำไห้ ร่างกายกลับรู้สึกเสียวซ่านอย่างไร้ความปรานี จนต้องสั่นระริกและถึงจุดสุดยอดอย่างเงียบงัน...