“ผ่านมาประมาณครึ่งปีแล้วที่มาที่ห้องนี้ ตอนแรกฉันอาเจียนไม่ได้หยุดเลย แม้แต่การกินอาหารก็กลืนไม่ลง แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย” ผู้หญิงถูกขังอยู่ในห้องที่มืดสลัว ร่างกายและจิตใจถูกครอบงำด้วยความรุนแรงอันไม่มีที่สิ้นสุดและความสุขที่เกินเลย และไม่ต้องการที่จะได้รับการปลดปล่อยอีกต่อไป ในที่สุดสิ่งที่ไหลออกมาจากปากของเธอคือเสียงครางและน้ำลายจำนวนมากจากการกระตุ้นที่รุนแรง และมีเพียงคำว่า “ขอโทษค่ะ” เท่านั้น เธอที่ถูกทำให้มีชีวิตอยู่เพียงเพื่อเป็นภาชนะเนื้อเพื่อระบายความต้องการทางเพศ ก็ยังคงกัดแท่งเนื้อแล้วก็ส่งเสียงคร่ำครวญและเปิดขาของเธอ…