ฉันชอบรอยยิ้มของเขาที่ทำงาน… ฉันเริ่มมีความสัมพันธ์กับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ… คนรอบข้างยังคงคิดว่าเราเป็นแค่หัวหน้าและลูกน้อง มันก็ดีแล้ว ถ้ามันเป็นแบบนั้นต่อไปได้ ฉันและทาคิโมโตะก็คงมีความสุขกันได้ เป็นความสัมพันธ์นอกใจที่ไม่สามารถบอกใครได้ และไม่มีใครยอมรับตลอดไป ชีวิตที่ห่างเหินจากสามี ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรักคืออะไร จนกระทั่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นผู้หญิง เขาเป็นคนที่ช่วยฉัน เขาเองก็เหมือนกัน คิดว่ากำลังปรึกษาเรื่องงาน แต่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เริ่มฟังเรื่องราวของกันและกัน รู้สึกเห็นอกเห็นใจกัน และเริ่มสนับสนุนซึ่งกันและกัน ดีใจที่มีที่พึ่งทางใจ… เพราะมีคนที่ไว้ใจได้มาที่ทำงานทุกวัน ชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุขก็ดำเนินต่อไป แต่คนเรามันโหดร้าย ความสุขเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ เขาเริ่มมีความต้องการฉัน และฉันก็เริ่มต้องการเขาเช่นกัน หลังจากนั้นก็เร็วมาก… แม้แต่การโกหกสามีที่ลังเลในตอนแรก ก็เริ่มทำได้อย่างเป็นธรรมชาติ อยากจะรักกับเขา อยากมีเซ็กส์กับเขา ถ้าทำได้ก็จะหาเวลาให้ได้ แม้ว่าในใจลึกๆ จะคิดถึงความรู้สึกผิดต่อสามี และเรื่องราวของครอบครัวของเขา… แต่พอแอบพบกันและจูบ ทุกอย่างก็กลายเป็นเรื่องไม่สำคัญ พอเห็นของเขาที่ตอบสนองต่อฉันอย่างมาก ก็กลายเป็นเรื่องไม่สำคัญอีกเช่นกัน ซบแก้มกับแท่งเนื้อของเขา ห่อหุ้มด้วยปากจนน้ำลายไหลออกมา และถูกสอดใส่เข้าไปในที่นั่นที่เปื้อนน้ำลายของฉัน การกระตุ้นที่รุนแรงและรุนแรงนั้นได้ย้อมสีทุกอย่างในหัวของฉันด้วยสีของเขา แต่ถึงอย่างนั้น… การเปลี่ยนแปลงมาถึงอย่างกะทันหัน การย้ายงานของเขา ในสถานการณ์แบบนี้ ฉันในฐานะคนนอกใจก็ทำอะไรไม่ได้ มีเพียงแค่การยอมรับ และฉันก็เตรียมใจที่จะจากลากัน หลังจากนั้นก็เป็นนรก เพราะฉันต้องปฏิเสธทุกอย่าง ทั้งรอยยิ้มและเสียงของเขา แต่ยิ่งฉันปฏิเสธ เขาก็ยิ่งต้องการฉัน วันที่ต้องจากกันกำลังใกล้เข้ามา แต่ถึงอย่างนั้น… การมีเซ็กส์ที่ถูกบังคับโดยเขา มันเป็นสัญชาตญาณ และเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยรู้สึกมาก่อน ‘มันดี’ แม้ว่าอยากจะเลิก แม้ว่าต้องเลิก…
