เมื่อหลายสิบปีก่อน ฉันถูกยูยาคุง เพื่อนร่วมชั้นของลูกสาวที่อาศัยอยู่ใกล้บ้านสารภาพรัก ฉันคิดว่าเขาคงพูดเพราะความชื่นชมที่มีต่อผู้หญิงที่โตกว่าวัยของเขา จึงบอกเขาว่า “ขอโทษนะ” หลังจากนั้นเวลาผ่านไป เมื่อฉันเปิดประตูเพื่อต้อนรับลูกสาวที่พาคู่หมั้นกลับมา ก็พบว่ามีชายหนุ่มที่ฉันจำได้ยืนอยู่ข้างลูกสาวของฉัน ที่น่าตกใจคือ คู่หมั้นของลูกสาวของฉันคือยูยาคุง ฉันรู้สึกถึงความทรงจำในอดีตอย่างหวนคิดถึง เมื่อคืนนั้น ฉันถามเขาอย่างไม่ตั้งใจว่าจำเรื่องเก่าๆ ได้ไหม เขาก็จูบฉันอย่างไม่คาดฝันและพูดว่า “ถึงกระนั้น ผมก็ยังชอบคุณอยู่ดีครับ”
