คืนก่อนงานแต่งงาน ได้พบกับโมกะ เพื่อนสมัยเด็กที่ติดต่อมาหลังจากหลายปี โมกะที่สวยกว่าที่จำได้ ทำให้ฉันรู้สึกใจเต้นแรงเมื่อนึกถึงความรู้สึกที่เคยชอบเธอ "ขออยู่ด้วยกันอีกหน่อยได้ไหม…ไม่ได้เหรอ?" ที่บ้านของโมกะที่ถูกพาตัวมา เมื่อซ้อนริมฝีปากและพันลิ้นเข้าด้วยกัน ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันไม่ควรทำ ฉันรู้สึกว่าความรู้สึกผิดถูกกลบด้วยความตื่นเต้นและความสุข ราวกับว่ากำลังเรียกคืนวันเวลาที่ผ่านไป ฉันแทงดิกเข้าไปในโมกะและยิงน้ำเชื้อออกมาจนหมด แต่ทั้งสองคนยังไม่พอใจ ตอนนี้ยังไม่ถือว่าเป็นการนอกใจ… ฉันยอมจำนนต่อเสียงกระซิบของปีศาจและจมดิ่งลงไป