ตอนที่ฉันได้รับการตอบรับให้เข้าเรียนโรงเรียนสตรีชั้นสูงที่ขึ้นชื่อในโตเกียว แม่ของฉันดีใจมากกว่าฉันเสียอีก ในตอนเช้าก็รดน้ำดอกไม้ก่อน เดินผ่านทางเดินเชื่อมไปยังอาคารเก่า และสวดมนต์ในโบสถ์ เรียนในขณะที่ถูกรายล้อมไปด้วยกลิ่นหอมของดอกจำปี ทำกิจกรรมกับเพื่อนร่วมชั้นจนถึงเย็น สนุกกับเรื่องความรักในโรงเรียนที่ห้ามผู้ชายเข้า ‘ฉันจะตกหลุมรักใครสักคนในวันหนึ่ง’ ฝันอย่างนั้นแล้วก็กลับบ้าน… นั่นคือชีวิตในโรงเรียนของฉัน ทั้งหมดของฉัน พังทลายไปเมื่อประมาณ 2 เดือนก่อน ธุรกิจของพ่อที่กำลังไปได้สวยก็ประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่ เพื่อที่จะฟื้นฟูทุกอย่างให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม จำเป็นต้องทบทวนระดับการใช้ชีวิต แต่แม่ที่ยอมแพ้อะไรไม่ได้เลย ไม่ว่าจะเป็นที่อยู่อาศัย หรือเสื้อผ้าแบรนด์เนม ก็ไม่ยอมให้ทำ วันหนึ่ง แม่แนะนำชายที่อ้างว่าเป็นผู้บริหารบริษัทให้ฉันรู้จัก “เขาจะซื้อครั้งแรกของสึซึกะในราคาที่สูงนะ” ฉันจำไม่ได้ว่าตอบแม่ว่าอะไรในตอนนั้น สิ่งที่จำได้คือการร้องไห้อย่างมาก รอยยิ้มบิดเบี้ยวของชายคนนั้น และความเจ็บปวดทื่อๆ ที่ช่วงล่าง หลังจากนั้นแม่ก็พาผู้ชายหลายคนมาโดยไม่ให้พ่อรู้ และให้ฉันมีเซ็กซ์กับพวกเขาเพื่อแลกกับเงิน ไม่ว่าฉันจะต่อต้านมากแค่ไหน ก็ถูกตะโกนใส่ว่า “เพื่อครอบครัว เพื่อตัวเธอเอง” วันนี้ก็ถูกพาไปยังสถานที่ที่ไม่รู้จักอีกแล้ว สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้คือหลับตาลงและสวดภาวนาให้เวลาผ่านไปเร็วๆ… ไม่สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของแม่ที่ถูกครอบงำด้วยความโอ้อวด… เรื่องราวของเด็กสาวที่น่าสงสารและอดทน