…กริ่งประตูห้องแคบๆ ของฉันดังขึ้นแม้ว่าจะมีฉันอยู่คนเดียว ใครกันที่เวลานี้? เมื่อเปิดประตู สิ่งที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือผู้หญิงที่ฉันรู้จัก ชื่อของเธอคือ Kana เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียน แฟนสาวของเพื่อนสนิทของฉัน… “เปิดประตูให้หน่อย” เธอเข้ามาในบ้านโดยไม่สุภาพและไม่พูดอะไรมาก ดูเหมือนว่าเธอทะเลาะกับเขาแล้วออกมาจากบ้าน เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลอง ดื่มเหล้าถูกๆ กับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป “เหมือนสมัยเรียนเลยนะ ขอบคุณที่รับฟังนะ” Kana ที่เมาเล็กน้อยเอนตัวมาพิงฉัน ไหล่บางๆ และร่องอกที่ไร้เดียงสา ทำให้ฉันรู้สึกถึงความเป็นผู้หญิงอย่างรุนแรง… “…ไปอาบน้ำกัน!” ฉันประสบความสำเร็จในการทำให้ Kana ถอยห่างออกไป แต่สำหรับฉันแล้ว นี่เป็นความผิดพลาดร้ายแรง เพราะมันทำลายจริยธรรมของฉัน เธอกระจายกลิ่นหอมของแชมพูที่คุ้นเคยจากผมสวยของเธอในสภาพหน้าสด… “…นี่ นอนไม่หลับเหรอ?” เธอที่นอนหงายหลังบนเตียงถามฉัน… ถ้ามีพระเจ้า โปรดให้อภัยความเอาแต่ใจของฉัน ในขณะที่อยู่ในภวังค์ ฉันเอื้อมมือไปหาเธอที่ไร้เดียงสา―
