“จะยอมให้ฉันเข้ากลุ่มด้วยไหม…?” นักเรียนหญิงเงียบๆ เรียบร้อยๆ ‘Nanami’ เป็นคนที่ไม่มีตัวตน หรืออาจจะต่ำกว่านั้นด้วยซ้ำ “ไม่อยากถูกทิ้งขว้าง” ด้วยความตั้งใจเพียงอย่างเดียว เธอจึงเลือกวิธีการ “เชื่อมต่อด้วยร่างกาย” ทำการบริการเฟลล่าให้เด็กเรียนดีหลังเลิกเรียน มีเซ็กซ์แบบยอมจำนนในห้องเก็บอุปกรณ์กีฬา มีเซ็กซ์ในชุดว่ายน้ำกับรุ่นพี่ที่มีของใหญ่ มีเซ็กซ์แบบ 4P กับกลุ่มเด็กเรียนดี เด็กสาวที่เคยไม่มีตัวตน กำลังคว้าเอาตัวตนของเธอผ่าน ‘เพศ’ เป็นวัยเยาว์ที่แสนเศร้าและแสนหื่นกระหือรือร้น ถ้ามีเซ็กซ์กับเด็กเรียนดี ก็จะไม่เหงา ถ้าถูกรุ่นพี่กอด ก็จะยิ้มให้ เพื่อที่จะไม่โดดเดี่ยว เธอจึงกลายเป็นภาชนะเนื้อที่ยอมจำนนอย่างสมบูรณ์ การ “ค้นหาสถานที่สำหรับมีเซ็กซ์” ของ Nanami เริ่มต้นขึ้น
