ในห้องหนึ่งของห้องทำงานที่ไร้ชีวิตชีวาซึ่งไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ผู้หญิงในชุดชั้นในนอนอยู่โดยถูกมัดมือมัดเท้าไว้บนพื้นกระดาษลูกฟูก อารมณ์ชาไปเพราะความกลัว ความอ่อนเพลีย ความหิวโหย และความกระหาย แม้แต่น้ำตาก็เหือดแห้งและหัวใจก็แตกสลาย ถูกตัดขาดจากภายนอกอย่างสมบูรณ์ ถูกพรากอิสรภาพและไม่มีทางทำอะไรได้ ถูกเลี้ยงดูโดยชายผู้แปลกประหลาดที่ไม่เข้ากับสังคม ด้วยเหตุนี้ ผู้หญิงที่น่าสงสารที่ถูกจับกุมจึงถูกชายคนนั้นเล่นกับร่างกายเปลือยเปล่าที่ไร้การต่อต้านตามใจชอบ และกลายเป็นช่องระบายความต้องการทางเพศที่หมักหมม เสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดในใจของผู้หญิงเหล่านั้น ไม่ได้กลายเป็นเสียงอีกต่อไป และไม่ถึงหูใครเลย…
