โรงงานซ่อมรถที่ฉันเริ่มทำงานในฤดูใบไม้ผลิปีนี้ ฉันเลือกเพราะไม่ต้องคุยกับใคร ทำงานเงียบๆ ตามคำสั่งคนเดียว ใช้เวลาพักเที่ยงคนเดียว ฉันพอใจกับชีวิตประจำวันแบบนั้น วันนั้นฝนเริ่มตกหลังจากเย็น และค่อยๆ กลายเป็นฝนกระหน่ำ ทำให้ระบบขนส่งสาธารณะทั้งหมดหยุดให้บริการ ฉันไม่มีร่มและถูกฝนจนเปียกโชก ฉันทำตามที่หัวหน้าบอกและตากร่างกายเปียกในสำนักงาน ไม่น่าเชื่อว่านั่นจะเป็นจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรม...
