ฉันให้เพื่อนร่วมชั้นยูโนะสอนหนังสือที่บ้าน จู่ๆ ก็เห็นเธอพักผ่อนโดยโชว์ถุงน่องดำที่ยื่นออกมาจากช่องกระโปรง! ฉันชอบกลิ่นหอมที่ฉุนและหอมจากการระเหยที่พอเหมาะ และกังวลเกี่ยวกับกลิ่นเท้าของยูโนะจนไม่สามารถมีสมาธิได้... ถ้าถูกจับได้จะแย่... เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ฉันวิ่งไปห้องน้ำ แต่เมื่อเห็นรองเท้าโลฟเฟอร์ของยูโนะที่ทางเข้า ฉันก็สูดกลิ่นอย่างเผลอไผล แม้จะรู้ว่ามันเป็นแบบนั้น แต่การเคลื่อนไหวของมือขวาที่หลงใหลขณะสูดกลิ่นก็หยุดไม่ได้ เมื่อได้ยินเสียงชัตเตอร์ ฉันกลับมามีสติ หันหน้าไปทางเสียงและเห็นยูโนะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ด้วยมือถือ...
