คุณนานาโกะ แม่เลี้ยงของผมที่เคยย้ายไปอยู่ฮอกไกโดพร้อมกับพ่อตอนที่พ่อถูกย้ายงาน ได้กลับมาเยี่ยมผมในช่วงฤดูร้อนปีนี้ คุณนานาโกะยังคงสวยเหมือนเดิม ส่วนผมที่อยู่ในช่วงวัยรุ่นเต็มตัวยังคงไม่สามารถปฏิบัติต่อเธอในฐานะแม่ได้เลย ในช่วงบ่ายที่อากาศร้อนจัด ผมเห็นคุณนานาโกะกำลังตากผ้าอยู่ที่ระเบียง ทั้ง <เหงื่อที่ไหลตามลำคอ> <เหงื่อที่ไหลโชกจากรักแร้> และ <เสื้อบลูส์ที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ> เหงื่อที่ไหลรินไปทั่วร่างอย่างยั่วยวนทำให้ผมเกิดความปรารถนาที่มิควรมี และเริ่มตระหนักว่าคุณนานาโกะไม่ใช่แม่ แต่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง...